Resonantia paramagnetica electronica (EPR) est genus technologiae resonantiae magneticae, ortum ex momento magnetico electronum imparium. Adhibetur ad detegendos qualitative et quantitative electrones impares in atomis vel moleculis substantiarum contentos, et ad explorandos eos in proprietatibus structuralibus ambitus circumstantis. Pro radicalibus liberis, momentum magneticum orbitale fere nullum effectum habet, et maxima pars momenti magnetici totalis (supra 99%) ad spin electronicum confert, ita resonantia paramagnetica electronica etiam "resonantia spin electronicum" (ESR) appellatur.

Resonantia paramagnetica electronica primum ab E·K·Zavois, olim physico Sovietico, anno 1944 ex MnCl₂, CuCl₂, aliisque salibus paramagneticis inventa est. Physici hac arte primi adhibiti sunt ad structuram electronicam, structuram crystallinam, momentum dipoli, et structuram molecularem quorundam atomorum complexorum investigandam. Innixi resultatibus mensurarum resonantiae paramagneticae electronicae, chemici vincula chemica et distributiones densitatis electronicae in compositis organicis complexis, necnon multa problemata ad mechanismum reactionis pertinentia, clarificaverunt. Americanus B. Commoner et al. technologiam resonantiae paramagneticae electronicae in campum biologiae primum anno 1954 introduxerunt. Existentiam radicalium liberorum in quibusdam materiis plantarum et animalium observaverunt. Ab annis 1960, propter continuam emendationem instrumentorum et continuam innovationem technologiae, technologia resonantiae paramagneticae electronicae in physica, semiconductoribus, chemia organica, chemia complexa, chemia radiationis, ingeniaria chemica, chemia marina, catalysatoribus, biologia, et biologia adhibita est. Late in multis campis, ut chemia, medicina, scientia environmentalis, et prospectio geologica, adhibita est.